« Μια φορά κι έναν καιρό σ΄ έναν κόσμο μακρινό υπήρχε όμορφο
χωριό, ΑΓΑΠΗ το φωνάζαν ….
Υπήρχε κι άσχημο
χωριό, ΘΥΜΟ το αποκαλούσαν…»
Mια φορά κι έναν καιρό
υπήρχαν δύο κοντινά χωριά το ένα απέναντι στο άλλο. Το χωριό του Θυμού και το
χωριό της Αγάπης. Στο χωριό του θυμού, ζούσαν όλα τα άσχημα συναισθήματα όπως:
ο εγωισμός, η ζήλεια, η αλαζονεία ,λύπη, ο φόβος ,η περιέργεια… Ενώ στο χωριό της
Αγάπης έμεναν όλα τα καλά συναισθήματα: η χαρά, η φιλία, η γνώση, η αισιοδοξία,
η δικαιοσύνη ….
Κανείς δεν πήγαινε στο χωριό του άλλου, γιατί
η κάθε πλευρά πίστευε ότι το δικό της το χωριό ήταν το καλύτερο και δεν ήθελε
ξένους εισβολείς και ειδικά ξένα συναισθήματα.
Αφού πέρασαν πολλά χρόνια και δεν γινόταν
τίποτα με τα δυο χωριά που παρέμεναν αποξενωμένα και δε συμφιλιώνονταν,
σκέφτηκε η χαρά να κάνει την πρώτη κίνηση.
ΧΑΡΑ: Θέλω να επισκεφτώ το
χωριό του θυμού! Είπε μια μέρα σε όλη την παρέα των όμορφων συναισθημάτων ,που ήταν μαζεμένα στην λουλουδένια
πλατεία του χωριού.
Θέλω να γεμίσω με χαρά, όλους τους κατοίκους
του Θυμού και επιτέλους να γίνουμε όλοι φίλοι και να σταματήσουν να είναι
θυμωμένοι και κακομούτσουνοι! Τους βλέπω και σκιάζομαι!
Η αισιοδοξία άρχισε να φωνάζει: «Γιούπι
γιούπι, και βέβαια να πας, να αποκτήσουμε και άλλους φίλους ,να ενώσουμε τα
χωριά μας και να γίνουμε μια μεγάλη ηλιόλουστη πόλη. Είμαι σίγουρη ότι θα σε
δεχτούν με χαρά στο χωριό του Θυμού».
Συμφώνησαν και τα υπόλοιπα συναισθήματα της Αγάπης και έτσι η Χαρά
ξεκίνησε να πάει στο χωριό του Θυμού με μεγάλο ενθουσιασμό και αισιοδοξία.
ΧΑΡΑ: Καλημέρα σας! Είπε
με ένα τεράστιο χαμόγελο, όταν αντίκρισε μπροστά της τον πρόεδρο του χωριού, το
Θυμό.
Είμαι
η χαρά! Έρχομαι από το χωριό της Αγάπης για
να σπάσω τον πάγο που έχουμε τόσα χρόνια μεταξύ μας και να γεμίσω τους
κατοίκους σας με χαρά και αισιοδοξία και να γίνουμε επιτέλους φίλοι! Ο θυμός
δεν απάντησε, παρά μόνο έβγαζε κόκκινους καπνούς από τα αφτιά του και τη μύτη
του.
ΧΑΡΑ: Καλημέρααααααααα! Είπε
πιο δυνατά. Η χαρά ….είμαι…….
ΘΥΜΟΣ: Σιωπηηηή σε άκουσα, κουφός δεν είμαι είπε ο
Θυμός! Να φύγεις αμέσως τώρα από το χωριό μας και να μην ξαναπατήσεις τα πόδια
σου ποτέ εδώ, γιατί θα σου τα κόψω!
Η οργή του ήταν τόσο μεγάλη και η φωνή του
τόσο δυνατή που έφτασε απέναντι ως το
χωριό της Αγάπης.
Ο θυμός φοβόταν μήπως η χαρά παρασύρει τους
κατοίκους του τα κακά συναισθήματα και τα κάνει καλά, ώστε να θελήσουν να εγκαταλείψουν
το χωριό τους και να πάνε στο χωριό της Αγάπης.
Η χαρά, που πρώτη φορά ένιωσε το συναίσθημα
της απογοήτευσης και του φόβου, επέστρεψε γρήγορα στο χωρίο της Αγάπης χωρίς να
ρίξει ούτε ένα βλέμμα πίσω της.
Συγκέντρωσε όλα τα καλά συναισθήματα και τους
ανακοίνωσε ότι είχε συμβεί με το θυμό.
ΧΑΡΑ: Σας τα διηγήθηκα όλα και θέλω να βρούμε όλοι μαζί μια λύση. Πώς
να κάνουμε τα άσχημα συναισθήματα να
νιώσουν όμορφα και να γίνουμε φίλοι;
Και ενώ τα συναισθήματα της Αγάπης
συνεδρίαζαν για να βρουν μία λύση, στο χωρίο του Θυμού επικρατούσε πανικός.
Η
περιέργεια, που βρίσκεται παντού και πάντα, άκουσε το διάλογο ανάμεσα στη Χαρά
και το Θυμό ,έτρεξε και ανακοίνωσε σε όλους τους κατοίκους το τι είχε ακούσει.
Τότε η ζήλεια που ζήλευε το καθετί άρχισε να
φωνάζει και να ξεσηκώνει τους πάντες.
ΖΗΛΕΙΑ: Βαρέθηκα να ζω μέσα
στο μίσος και στην κακία….. Όλη μέρα μαλώνουμε
και είμαστε κακομούτσουνοι! Δείτε στον καθρέφτη τις φάτσες σας!!! Είμαστε όλοι
σαν αγριάνθρωποι!
Πού είναι η ηρεμία μας; Πού είναι η συνεννόησή
μας; Eγώ θέλω να φύγω από δω! Θέλω να μ΄ αγαπούν και να αγαπάω
όλο τον κόσμο!
-Ξέρετε τι ωραία που είναι στο χωριό της
Αγάπης; Εκεί όλοι μέρα οι κάτοικοί της τραγουδούν, χορεύουν, αγκαλιάζονται,
φιλιούνται και είναι όλοι τους φίλοι!
ΠΕΡΕΙΕΡΓΕΙΑ: Και συ που το
ξέρεις; ρώτησε η περιέργεια.
ΖΗΛΕΙΑ: Κάθε βράδυ που εσείς
όλοι κοιμόσαστε εγώ πάω κρυφά και τους παρακολουθώ!
Μόλις λοιπόν αντιλήφθηκε ο πρόεδρος θυμός ότι οι κάτοικοί του ξεσηκώθηκαν
να φύγουν, έστειλε τον φόβο να τους τρομοκρατήσει. Ο φόβος ήταν τόσο φοβερός,
που κουνήθηκαν ακόμα και οι πέτρες. Έτσι
τα καημένα τα συναισθήματα κλείστηκαν μέσα στα σπίτια τους και δεν το κουνούσαν
ρούπι από κει.
Ο θυμός για να νιώσει ακόμα πιο σίγουρος ότι
δεν θα δραπετεύσει κανένα συναίσθημα, έχτισε γύρω από το χωριό του ένα μεγάλο και ψηλό τείχος.
Τα νέα έφτασαν γρήγορα από τις κουτσομπόλες
στο απέναντι χωριό που έσφυζε από γέλια και πανηγύρια.
Η ευαισθησία κόντευε να καταρρεύσει από αυτά
που άκουγε. Η χαρά για λίγο έχασε το χαμόγελό της και η Αγάπη ένιωσε για πρώτη
φορά λύπη.
ΑΓΑΠΗ: Τι κρίμα είπε η
Αγάπη! Πώς μπορεί να είναι τόσο τύραννος αυτός ο θυμός και να κρατάει
φυλακισμένα όλα τα συναισθήματά!!! Και
αυτός ο φόβος, πως μπορεί να δηλητηριάζει έτσι τις ψυχές των ανθρώπων!
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Είναι άδικο είπε η
δικαιοσύνη!
ΓΝΩΣΗ: Πρέπει να βρούμε μια
λύση εδώ και τώρα! Το βρήκαααααα! Φώναξε η γνώση! Έξω από το χωριό μας υπάρχει
ένα μαγικό εργαστήρι όπου ζει ο Μάγος Χρυσόλ. Αυτός ο μάγος φτιάχνει μαγικά φίλτρα.
Ίσως υπάρχει κάποιο φίλτρο που θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε τα άσχημα
συναισθήματα.
Χωρίς
να χάσουν χρόνο έφτασαν στο εργαστήρι του μάγου. Ο μάγος τους είπε ότι πρόσφατα
έφτιαξε το φίλτρο της αλλαγής και της αγάπης. Όποιος δηλαδή μύριζε αυτό το
φίλτρο, άλλαζε αμέσως χαρακτήρα και όλα τα άσχημα συναισθήματα μετατρέπονταν σε
όμορφα.
Μόλις λοιπόν το ρολόι της πλατείας χτύπησε
δώδεκα τα μεσάνυχτα, όλα τα καλά συναισθήματα με αρχηγό την Αγάπη βρέθηκαν
κρατώντας από ένα μπουκαλάκι με το μαγικό φίλτρο, έξω από το μαντρωμένο τείχος
του θυμωμένου χωριού.
Πατώντας στις μύτες των ποδιών τους για να
μην τους πάρει είδηση ο Θυμός και ο Φόβος, έριξαν τρεις ανεμόσκαλες και
σκαρφάλωσαν χωρισμένοι σε τρεις ομάδες και
από τις τρεις πλευρές του τοίχους.
Όλα ήταν θεοσκότεινα
και ήσυχα στο χωριό του Θυμού αφού όλοι κοιμόταν. Πώς να μην κοιμηθούν άλλωστε
όταν όλοι την ημέρα μαλώνουν, χτυπιούνται, κλαίνε, φωνάζουν και βρίσκονται σε
υπερένταση;
H
Αγάπη μαζί
με τη χαρά και την αισιοδοξία έφτασαν πρώτες στο σπίτι του φόβου και του θυμού.
Άνοιξαν το μαγικό φίλτρο και το έριξαν κάτω από τη χαραμάδα της πόρτας τους. Το
ίδιο έκαναν και οι άλλες ομάδες. Μέχρι να ξημερώσει, το φίλτρο θα είχε κάνει τη
δουλειά του.
Την άλλη μέρα στο χωριό της αγάπης οι
κάτοικοι είχαν στήσει ένα μεγάλο γλέντι μια που το συνήθιζαν πολύ τακτικά.
Άναψαν μια μεγάλη φωτιά γύρω από την οποία χόρευαν και τραγουδούσαν.
Το φαγητό και το ποτό ήταν άφθονο ! Καλεσμένος
ήταν και ο μάγος Χρυσόλ, ο οποίος τους είχε προσφέρει την πολύτιμη βοήθεια του
με το μαγικό φίλτρο. Εκεί που χόρευαν και γλεντούσαν ,βλέπουν από μακριά πλήθος
κόσμου να κατευθύνονται προς το χωριό τους. Τρόμαξαν όλοι και αμέσως σταμάτησε
η μουσική! Η αγάπη μπήκε μπροστά απ΄ όλα τα συναισθήματα και περίμενε να πλησιάσουν
οι άγνωστοι άνθρωποι.
Ο μάγος γελούσε πονηρά και χειροκροτούσε! Μα
γιατί γελάει τόσο πολύ ο μάγος ρώτησε η ευτυχία. Η γνώση κατάλαβε αμέσως τι
γινόταν εκείνη τη στιγμή.
ΓΝΩΣΗ: Παιδιααααά!!! Είναι
οι κάτοικοι του θυμού! Ζήτω! Έπιασε το μαγικό φίλτρο είπε η χαρά και πήδηξε ως
τον ουρανό.
Δεν τους βλέπετε πως άλλαξε η όψη τους! Είναι
χαρούμενοι είπε η αισιοδοξία.
Μας θέλετεεεε! Να ρθουμεεεεεε! Φώναζαν όλα τα
κακά συναισθήματα που πλέον άλλαξαν και έγιναν όλα τους όμορφα.
-Ναιιιιι! Σας θέλουμε και σας αγαπάμε είπαν
όλα με μία φωνή!
Καλώς ορίσατε είπε η Αγάπη στο Θύμο που δεν
ήταν πια θυμωμένος, άλλα πολύ χαρούμενος. Καλώς ορίσατε είπαν και όλα τα άλλα
συναισθήματα και το καθένα πήρε από το χέρι το άλλο και το γλέντι άναψε για τα
καλά.
Μέρες
και νύχτες χόρευαν, έπιναν και τραγουδούσαν
ασταμάτητα για να αναπληρώσουν όλη αυτή την αγάπη και τη χαρά που έχαναν τόσα
χρόνια.
Ο μάγος τους κοίταζε με μεγάλη χαρά και
καμάρωνε για το κατόρθωμα του. Στο τέλος αποφασίστηκε να ρίξουν όλοι
μαζί το τείχος που τους χώριζε και να γίνουν όλοι μία μεγάλη πόλη που ποτέ πια
δεν θα υπήρχε ούτε ένα κακό συναίσθημα. Μάλιστα την πόλη την
έδωσαν
το όνομα του μάγου, «Χρυσούπολη».
Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα……..
Οι
μικροί συγγραφείς και εικονογράφοι του Α1
Σχολικό
έτος 2015-16
Επιμέλεια :Η δασκάλα
της τάξης
Κοτανίδου Μάγδα
